بنام آنکه در تنهایی تنهاییم تنها گریست
گریستن خوب نیست مگر شود جوری گریه کرد که چشمان نفهمند
روزی که گفتی منتظر باش رفتی تنهاشدم،
گریستم
اما هم اکنون تنها نیستم
انتظار..........
انتظار با من است
ولی....
ولی هردو باهم می گرییم.........

چه کسی باور می کند آسمان آبی نیست و سیاه است؟اما این موضوع حقیقت دارد.
آسمان پراز ذرات گردو غبار است که اگر اینها نبودند،آسمان را به جای آنکه آبی ببینیم،سیاه می دیدیم. پرتو های خورشیدکه از سطح باز می تابد به ذرات گرد وغبارموجوددر جو زمین بر خورد می کند و پس از شکست نور به اطراف منتشر می شود وباز به زمین باز می گردد. از این رو آسمان را آبی می بینیم.

همیشه تو دنیا یکی هست که آنقدری که دوستت داره ،دوسش نداری
شاید دل شکسته ی اونه که باعث میشه یکی اونقدری که دوسش داری
دوست نداشته باشه..........

وقتی که دیگر نبود به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگرنمیتوانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد من شروع کردم
وقتی او تمام شد .............من آغاز شدم
چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است
مثل تنها مردن است...................

مواد قندی بیش از هر چیز دیگرباعث کرم خوردگی دندان ها می شود.باکتری هایی که دردهان ،وجود دارنددر سطح دندان ها به مواد قندی حمله کرده آن ها را تجزیه می کننددر اثر این تجزیه،اسیدی در دهان تولید می شود که به مینای محافظ دندان ها آسیب می رساند و به اصطلاح کرم خوردگی آنها می شود.
مواد شیرین مانند آبنبات و شکلات وغیره،نیزباعث کرم خوردگی دندان ها می شونددندان پزشکان برای کم کردن خطر مبتلا شدن دندان به کرم خوردگی توصیه می کنند که بعداز خوردن چیزهای شیرین بلافاصله دندان ها مسواک شوند ویا در بین دو وعده غذا شیرینی مصرف نشود.

گاهی تنهایی انقدر قیمت دارد که در را باز نمیکنند،

حتی برای تو.....

تو که سال ها در انتظار در زدنت بودم ....!!!!

من همواره در خلوت غمگینم باتو گفت و گو دارم ،تو در تنهایی من همیشه هستی، هر گاه که به انزوای خاموشم سرمیکشم،توحاضری وباچهره ی مهربان ولبخند نوازشگر و نگاه های تسلیت بخش خویش ، پیشم میخزی ، گرد ملال زندگی را از رخسار خسته ام می زدایی ،لبخند امید بر لبان تلخم می نشانی ،تسکینم میدهی ،آرامم میکنی ،توانم می بخشی ،سیرابم میکنی .

برگرفته از کتاب هبوط"دکتر علی شریعتی"

چینی ها اولین کسانی بودند در جنگ،نوعی موشک به کار بردند  وسیله پرتاب موشک آنها یک لوله ی بزر گ از چوب خیزران بود که یک طرف آن بسته بود آنها از طرف دیگر لوله، آن را پر از باروت می کردند. سپس این لوله را به نیزه هایی وصل می کردند بعد با آتش زدن باروت داخل لوله،نیزه هایی سرخ و آتشین متصل به لوله به طرف دشمن پرتاب می شد.

خسته  ام از این:مواظب خودت باش

،تو اگر نگران من بودی

نمیرفتی.....اگر میماندی

با یک نگاه،بایک نفس مواظبم بودی

!...پس نگران من نباش برو