شبی غمگین و بارانی وسرد،مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت دیدار اوماند
مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
به من میگفت تنهایی غریب است
ببین با غربتش با ما چه ها کرد
تمام هستی ام بود و ندانست
که در قلبم چه آشوبی به پا کرد
او هرگز شکستم را نفهمید
گر چه تا ته دنیا صدا کرد

بنام آنکه در تنهایی تنهاییم تنها گریست
گریستن خوب نیست مگر شود جوری گریه کرد که چشمان نفهمند
روزی که گفتی منتظر باش رفتی تنهاشدم،
گریستم
اما هم اکنون تنها نیستم
انتظار..........
انتظار با من است
ولی....
ولی هردو باهم می گرییم.........

چه کسی باور می کند آسمان آبی نیست و سیاه است؟اما این موضوع حقیقت دارد.
آسمان پراز ذرات گردو غبار است که اگر اینها نبودند،آسمان را به جای آنکه آبی ببینیم،سیاه می دیدیم. پرتو های خورشیدکه از سطح باز می تابد به ذرات گرد وغبارموجوددر جو زمین بر خورد می کند و پس از شکست نور به اطراف منتشر می شود وباز به زمین باز می گردد. از این رو آسمان را آبی می بینیم.

همیشه تو دنیا یکی هست که آنقدری که دوستت داره ،دوسش نداری
شاید دل شکسته ی اونه که باعث میشه یکی اونقدری که دوسش داری
دوست نداشته باشه..........

وقتی که دیگر نبود به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگرنمیتوانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم
وقتی که او تمام کرد من شروع کردم
وقتی او تمام شد .............من آغاز شدم
چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است
مثل تنها مردن است...................